वॉलड्रॉप

बर्‍याच दिवसात काही लिहायला वेळ नाही मिळाला … आज जरा वर्कलोड कमी आहे म्हणौन म्हटल जरा ब्लॉग वर जाव …

सध्या सगळी कडे कोस्ट कट्टिंग्स चालू आहे … आमच्या ऑफीस मधे ही तेच चालू आहे … मग सगळ पाहून विचार येतो आररे आपण पण जरा खर्चावर लगाम घातला पाहिजे… पण हे जमाला पाहिजे ना… सगळ्यात पाहील म्हणजे मला हेच काळात नाही की खर्चावर लगाम लावंन म्हणजे नक्की काय करण?
आता साढ उदाहरण म्हणजे … मला (मूलीना) कितीही ड्रेस आसले तरी ते कमी आहेत आस वाटत … आता ऑफीस मधे जाताना चांगले कपडे नकोत का …मुली किती छान छान कपडे घालून येतात मग … आता आला का इथे खर्च … तुम्ही बोलल कस बर ? … अगदी सोप आहे आता छान छान ड्रेस रोज घालायचे महणजे तास तुमच वॉलड्रॉप नेहेमी अपडेटेड आसल पाहिजे … आणि नसेल तर ते करण्या साठी खर्च तर करावाच लागणार …

आता मज़ तर रोजच आहे की जेव्हा पण ऑफीस ला जायची वेळ जवळ येते आणि मी तयारी करायला सुरूवात करते … सगळ्यात पहिले माज़या समोर एकच प्रश् येतो की आज कोणता ड्रेस घालायचा ? मग कपात उघडायाच आणि सगळ्या ड्रेसस वरुन नजर फिरवत विचार करायचा … आरे हा घालू की तो घालू … मग एखादा फिक्स ज़ला की …मग आरे हा तर मागच्याच आठवड्यात घातला होता … नको हा नको …आणि आस करत करत … कुठलाच फाइनल होत नाही … आणि मग विचार येतो "चे , आपल्या कडे तर छान ड्रेससच नाहीयेत … वॉलड्रॉप चेंज करणे फारच महत्त्वच ज़ाल आहे …

मग आला की नाही खर्च .. ?

स्त्री ...

स्त्री ... किती छान आणि आदरपूर्ण शब्द आहे हा... पण खरच का सगळे जण ह्याशब्दचा आदर ठेवतात? मला वाटत , नाही ठेवत... काही जण ह्या शब्दाला मारण्याचा प्रायन्त करतात तर काही जण स्त्रीच्या अस्तित्वाला ला संपवण्याचा प्रयन्त करतात,तिला शारीरिक मारहाण करतात ..काही तर मानतात की स्त्रीला तर अस्तित्वच नसत.खरच का स्त्रीला अस्तित्वा नसत. ... आररे पण हे का विसरतात की त्याच स्त्री मुळे तर ते लोक ह्या जगात वावरत असतात.पण हे कधीच काळत नाही ह्या लोकाना ... त्याना स्त्री फॅक्ट एक साधन असत त्यांच्या प्रत्येक गरजा पूर्ण करण्या साठी ... सकाळी उठल्या पासून ते अगदी zओपे पर्यंत ...एक साधन...जे सगळ्या गरजा पूर्ण करतच असतात काही न बोलता.... अगदी मुकुटपणे...सकाळी उठल्यावर ते ज़ोपे पर्यंत फॅक्ट काम करत रहण ..हेच तीच जीवन असत...पण एवढ करून तिला काय मिळत ... दोन प्रेमाचे शब्द पण नाही ... मिळतात ते फ़क्त शिव्या आणि शाप ... आणि वासनेने भरलेली जवळीक ... जी तिच्या मना सारखी कधीच नसते ... ती फक्त एक साधन असते...आणि एवढ करूनही तिला चांगल कोणीच बोलत नाही...आस का होत ... का स्त्रीला अजूनही लोक जोड्या जवळ ठेवचा प्रयत्न करतात. का ...? तिच्या ह्या जगण्याळा कोण जावाबदर ... आहे? ... ती स्वता: की अजुन दुसर कोणी?

आपल कोण ?

आता जे काही तुम्ही वाचा ल ते वेगळ काही नाहीए , मला वाटत सगलयानी ते पहिले असेल.... हा एक चित्रपटा तील भाग आहे ..पण कधी कधी विचार करायला लावतो ...
आग गाडी थांबते आणि एक छान साडी नेसलेली मुलगी खाली उतरते, ती एका वाड्या पाशी येते ..आणि पाहून थक्क होते तिचा प्रीयकार तिला दिसतो पण तो नेहेमी सारखा नसतो पूर्ण पणे बदलेला ... दिसन्यने ...वागण्या ने ... आणि मग तिला अचानक सत्य समोर दिसते ...त्याची बायको.. आणि तिला उलगदत त्याच्या बदललेल्या चेहेरयाच रहस्य... ती खूप आक्रोश करते ...ओरडते, त्याला मारातेही..पण ते सगळ करून काहीच बदल होणार नसतो...समोर फक्त एकच सत्य असत..तिच्या प्रीयकरच zअलेल लग्न...त्या प्रीयकरच ज्याने आता पर्यंत फक्त तिच्या वर जिवापाड प्रेम केलेल असत..ज्याच ती सर्वस्व असते. पण आता काय? काय कारव तिने? सोडून द्याव... की तेच धरून बसाव. काय मानसिकता ज़ाली असेल तिची...कस सहन करू शकते एक वेगळी वॅक्टी .... जी तिच्या प्रीयकरच्या आयुष्याचा अविभज्य भाग बनलेय..... हे पाहाताना आपण पटकन हे पाहून जोतो आणि विसरून जातो पण...खरच ज्या मुलीच्या आयुष्यात हे कधी घडल असेल...तिने हे कस आयुष्यात सामावून घेतल असेल ... फारच अवघड आहे हे सगळ...कधी तरी स्वतळाच विचारून पहा हा प्रश्न की तुम्ही काय कराल.. जर कधी ही वेळ तुमच्या वर आली ...

चित्रपट : विरासत (अनिल कपूर,तब्बू,पूजा बतारा)

हातात हात घालून ....

माज़ा हात तुज़या हातात खुपच छान वाटतो

ज़स गुलाब काट्या बरोबरच शोभून दिसतो

हा हात आता कधीच सोडायचा नाही

दिलेला शब्द कधीच मोदयचा नाही

अनेक वादळ येतील आपल्यामधे

पण एकमेकन समजावून गेन हे आपल प्रथम कर्तव्य असेल

हातात हात घालून एक वाचन तू मला दे

ही सात आता सोडायची नाही काही पण कोणी करू देत.

तुम्हा सगळ्याना खूप खूप धन्यवाद !!!

आज माज़या ब्लॉग चा visitor count 1000 च्या वर गेलाय ...मला खरच फार आनद आहे की लोक मज़ा ब्लॉग अत्म्तियेने वाचतात. मzए ब्लॉग लिहीणे हे ज्या मुलामुळे सुरू आणि शक्य ज़ले त्याला आज मी न विसरता धन्यवाद देते.
अभी , खरच धन्यवाद , मला माज़यतला विश्वास जाणवून देण्यासाठी !!
मला आज ह्या वेळी तुम्हा सगळ्याना धन्यवाद द्यावसा वाटतो कारण फक्त तुम्ही माज़या ब्लॉग ला भेट देता म्हणून मला अजुन अजुन लिहीण्याचा मोह होतो.

तुम्हा सगळ्याना खूप खूप धन्यवाद !!!

लवकरच नवीन पोस्ट लिहीण्याचा प्रयत्न करते ... :)

नूर

जॅर्रे जॅर्रे पार उसिका नूर है..
zअन्क खुद मे वो ना तुमसे दूर है…
इश्क है उससे तो सबसे इश्क कर ,
इश्क है उससे तो सबसे इश्क कर...
इस इबादद का यही दस्तुर है…
इसमे उसमे…और उसमे है वही ,
इसमे उसमे…और उसमे है वही…
यार्र मेरा हार तरफ भरपुर है… !!

खूपच छान शेर आहे हा , माहितेय तुम्हाला हा शेर आहे डेल्ही 6 नावाच्या नवीन चित्रपटातला
आणि ह्याला आवाज दिलाय स्वतह अमिताभ बcचन यानी.
आणि त्याच आवाजानी ह्या शेर ला एक वेगळ्या प्रकारच वजन आलेय.
किती सुंदर अर्थ आहे ह्या मधे, की

सगळीकडे अगदी छोट्याटला छोट्या गोष्टींवर ही तुzयच प्रियकरच तेज आहे
तुज़ा प्रीयकार तुज़यताच आहे ,
जर तू त्याच्यावर प्रेम करतेस तर तू सगळ्यांवर प्रेम कर
कारण ह्या फीलिंग चा हाच एक महत्वाचा रूल आहे ...
कारण तो सगळ्यांमधे आहे ...सगळीकडे आहे ... एगदि भरभरून आहे.

चांदण्याचे कोश

चांदण्याचे कोश माज़या प्रीयकरला पोहचवा ...................

काय सुंदर कल्पना आहे ही...नेहेमी प्रेम म्हटले की चांदणे फारच महत्वाचा भाग मनाला जातो.

पाहील तर चांदण्याचा साठा...ही कल्पना फारच वेगळी वाटते,आणि तो साठा हळूच प्रीयकरला देणे किती
छान वाटत ,कल्पना करूनही...

खरच अस घडल आसत तर,ज्यांचे प्रीयकर त्यांच्या पासून दूर रहातात ,त्यानी चांदण्याचा कोश गिफ्ट म्हणून चंद्राकडुनच कुरियरकरून पाठवला

असता. खर तर जे दूर देशी रहातात त्यानी चांदण्याचा कोश पाठवं छान गिफ्ट होईल कारण हे गिफ्ट लगेच्च दुसर्‍या दिवशी त्या देशी जाईल,

म्हणजे किती फास्ट ते तिच्या प्रीयकरला मिळेल. :)